Kategoria: Fizjoterapia

Jednym z problemów medycznych, którego większość ludzi nigdy się nie spodziewa, jest obrzęk, który jest wynikiem uwięzienia płynu w tkankach ciała. Najczęściej występuje w dłoniach, ramionach, nogach, stopach i kostkach. Oprócz zmian w codziennych nawykach terapią pomocną w obrzękach może być fizjoterapia.

Co powoduje obrzęk?

Podstawowa przyczyna obrzęku może być różna, ale czasami może być oznaką poważnego problemu, takiego jak nieleczona choroba przewlekła. Łagodniejsze przypadki obrzęku mogą wynikać z siedzenia w jednej pozycji przez zbyt długi czas, na przykład podczas długiego lotu. Słone jedzenie również może pogorszyć objawy obrzęku.

Obrzęk może być również efektem ubocznym różnych leków, w tym leków na nadciśnienie, leków steroidowych, estrogenów lub tiazolidynodionów stosowanych w leczeniu cukrzycy.

Jak fizjoterapeuci leczą obrzęki?

Skuteczne metody leczenia zmniejszające obrzęk obejmują najczęściej:

• drenaż limfatyczny: jest to odmiana masażu leczniczego, który opiera się na połączeniu ruchów okrężnych, obrotowych i ugniatających
• kinezyterapia: ćwiczenia o niskiej intensywności w połączeniu z innymi metodami
• kinesiotaping: stosowanie specjalnych taśm, które umożliwiają minimalne uniesienie skóry z równoczesnym zwiększeniem przestrzeni dla przepływu krwi
• kompresja: uciskanie miejsc z obrzękiem za pomocą specjalnych materiałów, np. rajstop
• masaże: pneumatyczne, wibracyjne i masaż wodny wirowy.

Zastosowanie poszczególnych zabiegów zależy od rodzaju obrzęku i decyzji fizjoterapeuty.

Odczuwasz ból w bocznej części kolana podczas codziennych czynności lub podczas biegania? To prawdopodobnie boczne przyparcie rzepki – dowiedz się czym jest i jak je leczyć.

Czym jest boczne przyparcie rzepki?

Zespół bocznego przyparcia rzepki może być pierwotną i wtórną przyczyną rozwoju dolegliwości w obrębie stawu kolanowego lub efektem problemów czynnościowych otaczających staw kolanowy. Cechą wspólną wszystkich tych dolegliwości jest ból odczuwalny w okolicy kolana ze szczególnym umiejscowieniem po zewnętrznej stronie rzepki przy jej skrajnym bocznym położeniu.

W przypadku takiego schorzenia zazwyczaj potrzebna jest fizjoterapia lub nawet operacja.

Jak wygląda fizjoterapia w przypadku bocznego przyparcia rzepki?

Celem takiej terapii jest zmniejszenie bólu, zwiększenie stabilności stawu i ruchomości rzepki. Fizjoterapia w tym przypadku opiera się na terapii manualnej tkanek miękkich, jak również na odpowiednich ćwiczeniach. Polegają one na wzmocnieniu mięśni pośladkowych, rozciągnięciu mięśni czworogłowych i pasma biodrowo-piszczelowego.

Ćwiczenia uzupełnia często kinesiotaping w celu korekcji ustawienia rzepki i elektrostymulacja głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego uda. Połączenie tych działań często przywraca rzepkę do stanu pełnej sprawności.

Zespół zamrożonego barku to dolegliwość, która dotyka nawet 5 % populacji, najczęściej kobiety. Można go leczyć, jest to jednak długi proces, który wymaga fizjoterapii i innych zabiegów.

Co to jest zamrożony bark?

To usztywnienie barku z powodu tkanki bliznowatej, co powoduje ból podczas poruszania ręką. Może być spowodowany zapaleniem błony maziowej, reakcją autoimmunologiczną lub urazem czy operacją. Pacjenci cierpiący na zamrożony bark często nie są w stanie podnosić ręki powyżej pewnego poziomu, co utrudnia codzienne czynności.

Jak leczyć zamrożony bark?

Fizjoterapia może pomóc w przywróceniu pełni ruchu w ramieniu. Fizjoterapeuta zadecyduje, ile sesji potrzebujesz. Dokładna liczba zależy od tego, jak Twoje ramię reaguje na leczenie. Fizjoterapeuta najpierw sprawdzi, jaki masz zakres ruchu w barku.

Zabiegi wykonywane przez fizjoterapeutę obejmują:

• ćwiczenia rozciągające
• ćwiczenia siłowe
• masaże
• porady dotyczące postawy

Fizjoterapeuta będzie działał na tkankach miękkich, punktach spustowych, bruzdach mięśniowych, powięziach. Taka terapia powinna odbywać się kilka razy w tygodniu i może trwać kilka miesięcy.

Najlepiej jest zacząć jak najszybciej – im dłużej będziemy czekać, tym dłużej będzie trwało leczenie. Bardzo ważna będzie tutaj dyscyplina i zaangażowanie pacjenta. Często musi on ćwiczyć również w domu. Często pacjenci muszą najpierw otrzymać zastrzyk z własnego osocza lub leki przeciwbólowe, aby móc poruszać ręką podczas ćwiczeń.

Chociaż z fizjoterapii korzystamy zazwyczaj w starszym wieku, kiedy nasze ciało nie działa już tak jak powinno, to z pomocy specjalistów często mogą skorzystać też dzieci, a nawet niemowlęta. Działanie w wieku, w którym ciało jeszcze się rozwija, może bardzo pomóc dziecku w dorosłości.

Dlaczego warto udać się z dzieckiem do fizjoterapeuty?

Fizjoterapeuci pracują z dziećmi i ich rodzinami w celu identyfikacji trudności ruchowych i funkcjonalnych. Fizjoterapia dziecięca jest istotnym elementem postępowania w przypadku opóźnienia rozwoju zdolności motorycznych, chorób układu mięśniowo-szkieletowego, porażenia mózgowego i innych schorzeń nerwowo-mięśniowych.

Zazwyczaj sygnałem dla rodziców jest sytuacja, kiedy dziecko pomimo pewnego wieku jeszcze nie siedzi, nie raczkuje, albo nie chodzi, obraca główkę tylko w jedną stronę, specyficznie chodzi albo siedzi. Chociaż czasami takie problemy mijają z wiekiem, często mogą być oznaką poważniejszego schorzenia.

Jak wygląda fizjoterapia dla dzieci?

Fizjoterapia dla dzieci wykorzystuje zabawę, różnego rodzaju zajęcia i ćwiczenia, aby pomóc dzieciom w osiągnięciu pełnego potencjału fizycznego. Fizjoterapeuci pracują nie tylko z dzieckiem, ale też z rodzicem: tłumaczą im przyczyny choroby oraz ćwiczenia, które często trzeba wykonywać też w domu.

Fizjoterapia jest często stosowana w połączeniu z innymi terapiami, takimi jak terapia zajęciowa lub logopedia.

Nasze kolana są bardzo złożoną częścią naszego ciała: spotyka się w nich wiele kości, mięśni i chrząstek, które często podczas wykonywania codziennych czynności i ćwiczeń są bardzo obciążane. Jednymi z nich są łąkotki.

Budowa kolana

Nasz staw kolanowy składa się z trzech kości, które stykają się ze sobą. Są to kość udowa, kość piszczelowa oraz rzepka. Pomiędzy kością udową a piszczelową znajdują się dwie klinowate chrząstki – łąkotki. Każde kolano ma dwie łąkotki: łąkotkę przyśrodkową po wewnętrznej stronie kolana i łąkotkę boczną po zewnętrznej stronie kolana.

Często są one uważane za amortyzator między kością udową a piszczelową. Pomagają w zmniejszeniu zużycia chrząstki i kości kolana oraz pomagają w kierowaniu całym ruchem w tej części naszej nogi. W przeciwieństwie do naszej skóry, łąkotka zazwyczaj nie regeneruje się sama w przypadku urazu. Niestety jest na nie bardzo podatna, szczególnie kiedy mocno obciążamy kolana.

Nasze kolana doświadczają ogromnego wysiłku podczas codziennych czynności. Każdy krok, który wykonujesz, może oddziaływać na kolano z siłą czterokrotności masy ciała. Jeśli ćwiczysz lub biegasz, obciążenie to wzrasta. Przy normalnie funkcjonujących łąkotkach siła każdego kroku rozkłada się równomiernie. Uszkodzenie łąkotki jest jednak jednym z najczęstszych urazów kolana, który często wymaga operacji, a następnie fizjoterapii.

Dziś chcielibyśmy napisać kilka słów o nowoczesnych technologiach w fizjoterapii. Od kilku miesięcy w naszym gabinecie dysponujemy podnośnikiem sufitowym Luna. Luna jest narzędziem niezbędnym do prowadzenia terapii Pacjentów m.in. z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Wykorzystujemy go np. do pionizacji naszych Pacjentów oraz ćwiczeń chodu. Luna daje wysoką jakość pracy z Pacjentem, z zachowaniem maksymalnego komfortu. Sprzęt ten łączy w sobie funkcjonalność z designem. Opatentowane haki ERGO na wieszaku zapewniają bezpieczny i prosty sposób mocowania podwieszki, a ergonomiczny pilot umożliwia bezpieczne i łatwe przenoszenie. Dzięki długim prowadnicom, umieszczonym tuż pod sufitem możliwe jest korzystanie z Luny niemal w całym pomieszczeniu. Podnośniki bardzo dobrze sprawdzają się również w domu Pacjentów, gdzie ułatwiają codzienne funkcjonowanie, m.in. przesiadanie z łóżka na wózek, czy korzystanie z łazienki.

Udar wpływa na ludzi na różne sposoby. Pacjenci po udarze mogą mieć problem z poruszaniem mięśniami twarzy, mówieniem, połykaniem, poruszaniem kończynami. Dlatego właśnie fizjoterapia jest ważną częścią rehabilitacji po udarze mózgu.

W jaki sposób fizjoterapia może pomóc w przypadku udaru?

Fizjoterapia jest dla pacjentów po udarze niezbędna, kiedy występują zaburzenia koordynacji, pacjent utracił kontrolę nad napięciem mięśniowym lub kiedy nie panuje nad wykonywanymi ruchami. Ważne jest odpowiednio wczesne rozpoczęcie fizjoterapii – najlepsze efekty daje ona do 6 miesiąca po udarze.

Chociaż jest to oczywiście proces długotrwały, to odpowiednia zaplanowana i przeprowadzona fizjoterapia może pomóc pacjentom w przywróceniu pełnych lub prawie pełnych możliwości ruchu. W przypadku ciężkich przypadków odpowiednia terapia może pomóc pacjentom chociaż w stopniu potrzebnym do samodzielnego radzenia sobie z codziennymi obowiązkami.

W ramach rehabilitacji Twój fizjoterapeuta zapewni Ci leczenie dostosowane do Twoich konkretnych potrzeb. W zależności od ciężkości udaru fizjoterapia może pomóc w odzyskaniu kontroli nad mięśniami i odzyskaniu siły.

Komu pomoże fizjoterapia po udarze?

Fizjoterapia może pomóc osobom, które cierpią na osłabienie tułowia, kończyny górnej lub dolnej, zaburzenia czucia lub trudności z utrzymaniem równowagi po udarze, które mają wpływ na funkcjonowanie. Osoby z trudnościami w poruszaniu się po udarze mózgu powinny być leczone przez fizjoterapeutów posiadających odpowiednie umiejętności i przeszkolenie w zakresie diagnozowania, oceny i kierowania ruchem osób po udarze mózgu.